Mo-en-zo.Vijftigplusser.nl


In 't stille dal

Voetreis Rome deel 6


"In 't stille dal, in 't groene dal
waar kleine bloehoempjes bloeien
daar ruihuist een blahanke wahaterval
en druppels spahatten ohoveral
om ieder bloehoempje te besproeien
ook 't kleiheiheiheinste.."

Luidkeels zingend wandelde ik na Basel over hoogvlakten.
De koeien keken me vuil aan: van een stil dal was geen sprake meer, loeiden ze, en dat was mijn schuld. Moesten zij nodig zeggen- het was géén gezicht, die lila loeiende Milka's op de groene alpenweiden. De zon scheen op mijn bolletje, daarom droeg ik een parasolletje, gejat van herders die in 't veld lagen te slapen, bij nachte. Die hadden hun schaapjes geteld maar het effect er van waarschijnlijk onderschat.

Even ter info:
Ik loop nu dag en nacht door anders gaat dit grapje jaren duren! Later rust ik wel uit, in het Vaticaan moeten aardige hemelbedden staan.
Het doel is via Interlaken over de Jungfrau en dan richting Como, het plaatsje dat ze naar Perry hebben genoemd. Rare naam. In mijn reiswoordenboekje "hoe zeg ik het in.." lees ik dat Comò latafel betekent, dus wordt "belatafeld" in Italië: ben je nou helemaal becomoot! Obelix zei het al: rare jongens, die Romeinen.

Als je maar lang genoeg in je eentje loopt wordt het stilletjes.
(Waar blijven ze nou, al die dapperen die mee zouden lopen?)Om mezelf op te peppen- de ware kracht schuilt altijd in jezelf, nooit in een ander- oefende ik zingend mijn beste Italiaans:

Notte belle Margarinetta
Moetjes watt oore
Notte belle Magarinetta
Smoesjes d’amore
Loena Loena
fietsebel armonica
Loena Loena
Nel koppie tee..

Met dank aan Toon.

Meteen sloeg de kudde paarden voor me op hol. Dat vond ik niet erg aardig- zo beroerd zing ik nou ook weer niet. Hun bouw viel me op- waar had ik die eerder gezien? Ha, het waren Freibergers, ja logisch, in Zwitserland.
Toevallig had ik wat suikerklontjes op zak, meegenomen van de vrachtwagenchauffeur die me op koffie trakteerde. Ik hield het op mijn vlakke hand en klakte uitnodigend met mijn tong. En ja hoor, even later zat ik ongezadeld op een nog jong paard dat er in galop vantussen ging. Hoooo, ho! riep ik verschrikt maar ja, zo'n Zwitsers paard verstaat geen Hollands. Ach, en eigelijk schoot het wel lekker op ook, dus ik murmelde aanmoedigend: juu paardje juu.
Zo stoven we door de Alpen tot het dier met een ruk tot stilstand kwam voor de roodwitte balken van de douane- en ik door de schok door de lucht vloog, precies ver genoeg om aan de andere kant onzacht te landen.

Au!
Ik wreef mijn billen en keek eens rond.
De douaniers stonden, hand boven de ogen, te kijken waar die ufo was gebleven. Ik liet ze in de waan en hinkte illegaal weg, Italië in.

Rome, here I come!



MO




Artikel links

voetreis deel 1
http://mo-en-zo.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=58890&Alle_wegen_leiden_naar_Rome__deel_1

voetreis deel 2
http://mo-en-zo.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=58983&Voetreis_naar_Rome__deel_2

voetreis deel 3
http://mo-en-zo.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=59418&Zal_ik_ooit_in_Rome_komen

voetreis deel 4
http://mo-en-zo.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=60165&Over_Rome_dromen

voetreis deel 5
http://mo-en-zo.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=60540&Kloten


Geplaatst door Marianne op 14 juli 2009 11:24

http://mo-en-zo.vijftigplusser.nl/?page=weblog&warticle_id=60961